همان کردمی با تو از راه دادکه در چین نریمان به دیگر قبادسخن هر چه گفتم به دانش ببیننگاری کن این را و دل را نگینشد از بیم شه زرد و ارزان قبادبه زاریّ و پوزش زبان برگشادبس گشت در خاک زنهار خواهببخشید خون و ببخشود شاهخبر یافت کاوه پسر را بخواندفراوان بر او خشم و خواری براندبه خون کرد با خنجر آهنگ اورها

پسر زاد ماهی که از چرخ مهرز خوبی بدو آرزو کرد مهربه دیدار گفتی پدر بود راستبرین برگوا کس نبایست خواستنریمان یل نام او سام کردبه مهرش روان و دل آرام کردنوندی به نزد فریدون شاهبه مژده برافکند پویان به راهپرندین چنان کودکی ساختندچو گردانش بر اسپ بنشاختندکمند و کمان درفکنده با یالیکی گرز شاهان گرفته به